Richard Curtis'in yönettiği 2013 yapımı 'About Time', zamanda yolculuk konseptini alışılmadık ve son derece insani bir şekilde ele alan, izleyiciyi hem güldüren hem de düşündüren bir film. Başroldeki Domhnall Gleeson, 21. yaş gününde babası (Bill Nighy) tarafından ailelerinin erkeklerinin zamanda geriye gidebilme yeteneğine sahip olduğunu öğrenen Tim Lake'i canlandırıyor. Bu sıra dışı güç, onun için sadece romantik arayışlarında (Rachel McAdams'ın canlandırdığı Mary'yi etkilemek için) değil, aynı zamanda günlük hayatın küçük hatalarını düzeltmek ve en önemlisi, ailesiyle olan kıymetli anları yeniden yaşamak için bir araç haline gelir.

Film, basit bir romantik komedi veya bilim kurgudan çok daha fazlası. Derinlemesine işlenen baba-oğul ilişkisi, hayatın geçiciliği ve her anın değeri üzerine dokunaklı bir meditasyon sunuyor. Oyunculuklar son derece samimi ve inandırıcı; özellikle Bill Nighy'nin bilge ve sevecen baba portresi filmin kalbini oluşturuyor. Curtis'in senaryosu, mizah ile hüznü mükemmel bir denge içinde harmanlayarak, izleyiciyi kah gülümsetip kah gözleri dolduruyor.

'About Time' izlenmesi gereken bir film çünkü bize süper kahramanlık veya büyük kurtarıcılar yerine, sıradan hayatın olağanüstü güzelliğini hatırlatıyor. Zamanda yolculuk burada bir macera aracı değil, sevgi, pişmanlık ve şefkati anlamak için bir metafor. Hayatı mükemmelleştirmenin değil, olduğu gibi yaşamanın ve her günü son kez yaşıyormuşçasına değerlendirmenin önemini vurguluyor. Bu evrensel mesajları, unutulmaz karakterler ve İngiliz mizahının naif dokunuşlarıyla sunan film, iz bırakan ve tekrar tekrar izlenesi bir başyapıt.