Luis Buñuel'in 1967 yapımı sürrealist başyapıtı Belle de Jour, burjuva yaşamının sıkıcılığına isyan eden genç bir kadının içsel yolculuğunu ele alıyor. Catherine Deneuve'in unutulmaz performansıyla hayat bulan Séverine, dışarıdan mükemmel görünen bir evliliğe sahip olmasına rağmen derin bir tatminsizlik yaşar. Bu tatminsizlik onu, hafta içi öğleden sonralarını Paris'in gizli bir genelevinde 'Belle de Jour' (Gündüz Güzeli) takma adıyla fahişelik yapmaya yönlendirir.

Film, Séverine'in ikili yaşamı üzerinden toplumsal normları, cinselliği ve arzunun karmaşık doğasını sorguluyor. Buñuel'in ustalıklı yönetmenliği, karakterin bilinçaltına dair sürreal rüya sekanslarıyla gerçekliği bulanıklaştırarak izleyiciyi derin bir psikolojik çözümlemenin içine çekiyor. Deneuve'in soğuk ve mesafeli duruşunun altında yatan fırtınaları aktarmadaki başarısı, karaktere inanılmaz bir derinlik katıyor.

Belle de Jour, sadece bir dram değil, aynı zamanda dönemin sosyal yapısına getirilen keskin bir eleştiridir. Görünüşte saygın bir hayat süren bireylerin gizli arzularını ve toplumun dayattığı ikiyüzlülüğü cesurca masaya yatırır. Sinema tarihinin en önemli yönetmenlerinden Buñuel'in imzasını taşıyan bu film, izleyiciye rahatsız edici ama bir o kadar da büyüleyici bir deneyim sunar. Kült statüsüne ulaşmış bu klasik, karakter çalışması ve anlatım gücüyle günümüzde de etkisini koruyor ve her sinemaseverin izlemesi gereken bir eser olarak öne çıkıyor.