Nicolas Winding Refn'in ilk uzun metrajlı filmi olan ve kült statüsüne ulaşan Pusher (1996), Kopenhag'ın karanlık uyuşturucu dünyasını acımasız bir gerçekçilikle perdeye yansıtıyor. Film, Frank (Kim Bodnia) adında kendini beğenmiş ama aslında küçük çaplı bir uyuşturucu satıcısının hikayesini anlatır. İşler, güvenilmez bir müşteriye yaptığı büyük bir eroin satışı başarısızlıkla sonuçlanınca kötüye gitmeye başlar. Frank, acımasız uyuşturucu baronu Milo (Zlatko Burić) 'ya büyük bir borçlanır ve bu borcu ödemek için giderek daha umutsuz ve etik dışı yöntemlere başvurur. Zaman daralmakta ve Milo'nun tehlikeli adamları Frank'in peşindedir.

Kim Bodnia, Frank karakterinin giderek çözülen özgüvenini ve artan paniğini mükemmel bir şekilde aktarır. Henüz kariyerinin başında olan Mads Mikkelsen ise Frank'in en yakın arkadaşı Tonny rolünde unutulmaz bir performans sergiler. Refn'in yönetmenliği, filmi sıradan bir suç hikayesi olmaktan çıkarır; el kamerası kullanımı, doğal diyaloglar ve boğucu atmosferiyle seyirciyi karakterlerin içine çeker. Görüntü yönetimi ve müzikler, Kopenhag'ın arka sokaklarındaki tehlikeli ve itici dünyayı tamamlar.

Pusher izlenmesi gereken bir filmdir çünkü sadece gerilim dolu bir suç hikayesi değil, aynı zamanda bir çöküş portresidir. Karakterlerin ahlaki sınırlarının nasıl zorlandığını, dostluğun ve güvenin bu acımasız ortamda nasıl test edildiğini gösterir. Refn'in daha sonraki stilize filmlerinden farklı olarak daha ham ve belgeselvari bir gerçekçilik sunar. Avrupa sinemasının bu önemli örneği, izleyiciyi rahatsız edici ama sürükleyici bir dünyaya sokar ve finaliyle uzun süre akıllarda kalır. Gerilim ve karakter odaklı suç dramlarından hoşlanan herkesin listesinde olmalıdır.