Agnès Varda'nın 2000 yapımı belgeseli 'The Gleaners & I' (Les glaneurs et la glaneuse), geleneksel anlamda 'toplayıcılık' kavramını modern Fransa'nın kırsal ve kentsel manzaralarına taşıyarak derinlemesine bir inceleme sunuyor. Film, hasat sonrası tarlalarda kalan sebze-meyveleri toplayan çiftçilerden, şehirlerdeki çöp konteynerlerini didikleyerek hayatını idame ettiren bireylere kadar geniş bir yelpazedeki insanların hikayelerini bir araya getiriyor. Varda, kamerasını bu kişilere çevirirken, yalnızca bir sosyolojik gözlem yapmakla kalmıyor; toplama eyleminin sanatsal, felsefi ve ekolojik boyutlarını da sorguluyor.

Belgeselin en çarpıcı yanı, Varda'nın kendisini de bir 'toplayıcı' (glaneuse) olarak sürece dahil etmesidir. Görüntüler, anılar ve karşılaşmaları 'toplayarak', kişisel bir anlatı ile toplumsal bir araştırmayı iç içe geçirir. Bu yaklaşım, filmi katı bir belgesel olmaktan çıkarıp, samimi ve düşündürücü bir sinema deneyimine dönüştürür. Oyunculuktan ziyade gerçek hayatın içinden performanslar sergileyen insanlar, izleyiciye sıradanın olağanüstülüğünü gösterir.

Varda'nın karakteristik naif ve meraklı yönetmenlik üslubu, ağır bir konuyu bile şiirsel ve erişilebilir kılıyor. Görüntü yönetimi, çoğu zaman el kamerasıyla çekilmiş doğal sahnelerden oluşur ve izleyiciyi toplayıcılarla yakın bir temas kurmaya davet eder. 82 dakikalık süresi boyunca film, tüketim toplumu, israf, yaratıcılık ve hayatta kalma arasındaki çizgileri ustalıkla araştırır.

'The Gleaners & I', sadece bir belgesel değil, aynı zamanda insanlık durumu üzerine derin bir meditasyondur. Günümüzde artan israf ve eşitsizlik sorunlarına ışık tutan bu film, alternatif yaşam biçimlerine ve kaynakları değerlendirmenin beklenmedik yollarına dair ilham verici bir bakış açısı sunuyor. Sanatseverler, sosyoloji meraklıları ve sıradışı hikayeler arayan herkes için mutlaka izlenmesi gereken, zamansız ve dokunaklı bir başyapıt.